สวัสดีระยองงงงง
ตอนนี้กูกลับมาถึงบ้านเป็นที่เรียบร้อยแล้ววว
น้ามารับที่หอตอน4โมง
ตอนแรกพ่อจามารับพรุ่งนี้ แต่เปลี่ยนใจกระทันหัน
เล่นเอาเก็บของแทบไม่ทันเลยเนี้ย
พอดีนอนตื่นสาย กินบ้านกินเมืองซะบ่ายโมง
เหตุเพราะว่ากูกับอีซายด์ไปทำบุญ
มิน่าล่ะ อากาศครึ้มฟ้าครึ้มฝนยังไงชอบกล
555++
ที่ไปทำบุญไม่ใช้เพราะตื่นเช้าหลอกน่ะ
เป็นเพราะยังไม่ได้นอนต่างหาก แหะๆ
ก็แบบว่าดึกๆช่องหนังของเคเบิลมันมีแต่เรื่องสนุกๆอะ
รู้สึกว่าเรื่องสุดท้ายก่อนไปทำบุญจาเป็นเรื่อง
นางมารสวมปราด้ามั้ง แบบว่าหนุกดีอะ
ไปทำบุญที่หนองมนตอนตี4.50น.
แบบว่าพระท่านยังไม่มาเลยไง
แต่อีซายด์มันอยากแดกโจ๊กอย่างจัด
กูก็เลยอะน่ะ แดกก็แดกดิ
แมร็งฉันเช้าก่อนพระอีกน่ะเนี้ย 555+
กินเสร็จก็ไปซื้อของใส่บาทรเป็นที่เรียบร้อย
รู้สึกดีน่ะ เช้าๆมีพระมาให้ศีลให้พร
ถือว่าวันนี้เป็นวันดีๆอีกวันนึง
อีซายด์กูขอบคุณมึงน่ะที่ชวนกูไปทำบุญ
ครั้งนี้มึงทำสำเร็จ เด๊ะ..
เห็นนอกกุกลามมันสวยดี
ก็เลยซื้อมา2ดอก ก่อนกลับ
อยู่ดีๆก็อยากซื้อ แต่ไม่ได้ให้ใคร
อยากให้อยู่น่ะ แต่วันนี้ก็ทำได้แค่นี้แหละ
เพราะว่ามันเป็นวันนี้ไง 17.03.50
ไม่แน่ใจว่ามันยังเป็นวันพิเศษของ"เรา"
หรือเป็นแค่วันธรรมดาๆวันนึง
ที่กูนับมาแล้ว 7 เดือน
ที่เป็นอยู่ทุกวันมันคืออะไร
เมื่อก่อนอาจจะตอบได้
แต่ตอนนี้กูยังสับสนอยู่เลยว่าสถาณะของกูตอนนี้เป็นอะไร
แต่ก็ทำใจไว้นานแล้วแหละ
ว่ามันต้องมีสักเดือนที่กูจะไม่นึกถึงวันนี้
มีมันก็เหมือนไม่มี
เค้าไม่รู้ว่าตัวเองยังคิดกับเค้าเหมือนเดิมไหม
เค้าสับสนมากๆอะ
ช่วงเดือนก่อนๆตัวเองก็เย็นชากับเค้ามาก
จนเค้าก็ไม่รู้จะทำยังไง
พอช่วงไม่กี่อาทิตย์ที่ผ่านมา
ที่มันเป็นช่วงสอบของเค้า
ตัวเองรู้ว่าเค้าเครียดเรื่องนี้มาก
เหมือนตัวเองจะทำดีกับเค้าน่ะ
แต่เค้าก็ไม่แน่ใจว่าที่ตัวเองทำ
มันเป็นเพราะว่าเป็นห่วงเค้าหรือว่าสงสารสมเพสเค้ากันแน่
เค้าไม่ต้องการหลอกน่ะถ้าจะทำแบบนั้น
เค้าไม่เคยเรียกร้องอะไรอยู่แล้ว
แค่อยากแน่ใจว่าความรู้สึกของเรามันยังเหมือนเดิม
ตอนนี้ตัวเองคงเหนื่อยที่ต้องหางานทำ
เค้าได้แต่เอาใจช่วยตัวเองอยู่ห่างๆ
เค้ารู้ว่าตัวเองคงไม่ท้อ แต่ก็พยายามเข้าน่ะ
ตอนนี้ที่พอจะทำได้ก็แค่ส่งข้อความ โทรไปบ้างบางครั้ง
เพราะเค้าไม่อยากรบกวนเวลาส่วนตัว
เวลาที่ตัวเองอยู่กับเพื่อนๆ ตัวเองดูมีความสุขดี
เค้าก็ดีใจที่เห็นตัวเองเป็นแบบนั้น
มันมีปัจจัยอะไรหลายๆอย่างทีมันจำกัดให้เค้าทำได้แค่นี้
ทั้งๆที่ความเป็นจริงอยากทำให้ได้มากกว่านี้
ไม่รู้ว่ามันเป็นเพราะอะไรกัน..........
ที่เค้าเป็นแบบนี้ตัวเองคงรู้น่ะว่าทำไม
เค้าไม่อยากเป็นแบบนี้เลย
มันไม่มีความสุขน่ะ
กูมีความเหงาเป็นเพื่อนซะแล้ว*
กูไม่อยากเล่าให้ใครฟัง
คนบางคนเค้ากำลังมีความสุข
บางทีถ้าเราเล่าเรื่องแบบนี้ให้ฟัง
มันก็หดหู่ใจเหมือนกันน่ะ
แค่กูคนเดียวก็เกินพอแล้ว
ไม่อยากให้ใครมารับฟัง
แล้วต้องมานั่งปลอบใจแต่สุดท้ายก็มานั่งสมเพสกูทีหลัง
กูก็ไม่ต้องการเหมือนกัน
กูอยากคุยกับมึงว่ะไอ้ดูโอ้
แต่ตอนนี้มึงกำลังinกูคิดว่าไม่ควรที่จะเอาเรื่องหนักสมองไปให้มึงอะ
ไว้มีโอกาสกูจาโทรไปหาน่ะดูโอ้
ส่วนมึงน่ะอีเมว กูอะอยากลงไปหามึงอีกแล้ว
เวลาอยู่กับมึงแล้วกูจะไม่มีเวลาคิดอะไรเลยอะ
กูรู้สึกดีมากๆอะ
ดีใจที่มีเพื่อนอย่างพวกมึง*
พอเถอะ อัพมากเปลืองเนื้อที่เปล่าๆ
ถ้าไม่อ่านก็ไม่ต้องเม้นน่ะคับ pleasezzzz....
ไดอะรี่กูมีครบทุกรสชาติจริงๆ
คุ่มทุนสุดตีน
ไปล่ะเพื่อนๆ
ขอบคุณสำครับคอมเม้นดีๆ
บะบายคับ
สุดท้ายอยากบอกว่า.....
"g8hkiyd9y;gv'ojt"คำๆนี้จะไม่ออกจาปากเค้าอีกแล้วจนกว่าจะแน่ใจ
พูดไปก็เหนื่อย*
Lomographic Life*
